Wpisy z Listopad, 2011

Morfologia róży

Kategorie: Bez kategorii
Tagi: , , , , , , , ,

Morfologia róży Róża to piękny kwiat, tak się mówi, ale z czego tak naprawdę składa się róża? Róża składa się przede wszystkim z łodygi. Łodyga to taka część róży, na której opiera się kwiat róży. Łodyga róży jest na ogół prosta. Łodyga róży może być płożąca się lub czepna, cokolwiek co znaczy. Poza tym róża łodygi nierzadko jest owłosiona. Jednak najgorszą zmorą łodygi róży jest to, że łodyga róży pokryta jest kolcami. Oprócz łodygi róża składa się również z liści. Liście róży są skrętoległe, nieparzystopierzaste. Liście mogą być także piłkowane lub ząbkowane. Liście róży mają przyrostki. Liście róży mogą mieć różną wielkość i barwę. Róża ma także owoce róży. Owoce róży, to tak zwane owoce pozorne. Owoce róży zwane są szupinkowymi. Owoce róży mogą mieć kształt okrągły ale i elipsoidalny. Owoce róży mogą mieć barwę czerwoną lub pomarańczową, a czasem także tak ciemną, że prawie czarną. W swoim środku owoce róży zawierają twarde owocki – niełupki. Najważniejszą częścią róży jest oczywiście kwiat róży, ale o tym była mowa przy okazji artykułu kwiat róży. Róża to piękny kwiat. Róża dostojna jest. Róże mają różny kolor. Róże rosną dziko i są hodowane. Każda róża ma swój symbol. Są róże czerwone dla ukochanej. Są róże herbaciane – dobre dla każdego. Są róże różowe – piękne dla babci na urodziny. Są róże niebieskie. Ale są róże też białe i róże czarne. Ostatnio na cmentarzu widziałam masę białych róż. Piękne te róże były, a zarazem takie smutne te róże były. Smutne róże, ponieważ nie oznaczały wcale szczęścia. Róże oznaczały czystość młodej dziewczynki, na której grobie leżały. Takie piękne są białe róże, kiedy trzyma białe róże panna młoda na ślubie. Te róże były brzydkie. Brzydota tych róż polega na miejscu, na którym róże zostały złożone. Róże białe na gronie małej Magdy symbolizowały jej młodzieńczy wiek, kiedy została zabrana z tego świata. Róże oznaczały ból bliskich jej osób. A wszędzie na grobie były tylko te białe smutne róże. Róże białe i róże czarne są. Czarne róże są z samej natury smutne, bo są czarne. Czarne róże są przygnębiające.

Przyspieszające lodowce

Kategorie: Bez kategorii
Tagi: , , , , , , , ,

Przyspieszające lodowce Jedne z największych wzrostów temperatury na półkuli północnej zanotowano w południowo wschodniej Grenlandii. W zaledwie 20 lat temperatura wzrosła tam o 3 stopnie Celsjusza. Po Antarktydzie to Grenlandia zawiera większość pozostałego na ziemi lodu. Pokrywa lodowa Grenlandii zawiera 1 mln 800 tyś. km kwadratowych powierzchni i jest prawie wielkości Meksyku. Znajduje się tu tyle lodu, że całkowite stopnienie podniosłoby poziom morza o 7 m. Naukowcy zaczynają odkrywać rozmiar topnienia tutejszych lodowców. W 2006 r. lodowy strąciły 220 km sześciennych pokrywy lodowej. W ciągu 10 lat ponad dwukrotnie zwiększyło się tempo topnienia lodowców w Grenlandii. Naukowcy odkryli, że lodowce nie tylko się topią, ale także szybciej się przemieszczają. Kiedy lodowiec topnieje woda gromadzi się na powierzchni i spływa na podłoże skalne. Cienka warstwa wody działa jak środek nawilżający, umożliwiając lodowcowi łatwiejsze i szybsze zsuwanie się po skalach. Nie tylko na Grenlandii lodowce przyspieszają. Pokrywa lodowa Antarktydy to 29 mln km sześciennych lodu i tu widać nowe dowody przyspieszenia. Całkowite stopnienie jej lodowców podniosłoby poziom morza o 70 m., zmieniając ziemię, którą znamy. Ponad 98% z nich cofa się. Naukowcy obliczyli, że całkowite stopnienie lodowców podniesie poziom morza o 30 cm i może do tego dojść w ciągu następnych stu lat. By dowiedzieć się, jak znikają lodowce, należy zacząć od tego, jak powstają. Lodowiec zaczyna się od wieloletnich opadów śniegu, śnieg krystalizuje się i pod własnym ciężarem zmienia się w lód i tak rodzi się lodowiec. Lodowce wydają się statyczne, ale cały czas są w ruchu. W 2003 r. naukowcy zmierzyli jeden lodowiec, który przemieszczał się 13 km rocznie, to średnio 34 m dziennie. Pod wpływem grawitacji lodowiec przemieszcza się w dół. Używa się mieszanki wody, kleju i proszku do prania, by pokazać, jak to się odbywa. Dodaje się także błoto, by pokazać, jak lodowiec niesie rumosz w dół. Lodowce zachowują się jak rzeki, przemieszczają się z różną prędkością, zależną od pochyłości. Są nawet nazywane rzekami lodu. Prędkość ich poruszania się wpływa na szybkość, z jaką lód trafia do oceanów, jako góry lodowe. Niektórzy porównują lodowiec do konta bankowego: jeśli pada na niego więcej śniegu, niż się topi, ten powiększa się i rośnie. Skutkiem topnienia lodowców jest podniesienie się poziomu morza, jednak jak szybko wpłynie to na nasze życie? Złożoność reakcji lodowców na globalne ocieplenie oznacza, że naukowcy nie mają prostej odpowiedzi, ale dramatyczne wydarzenia na najbardziej odległym kontynencie ziemi dają więcej wskazówek. Antarktyda zawiera 29 mln km sześciennych lodu, a jej pokrywa lodowa jest największym lodowcem na ziemi. W 1994 r. wyruszyła ekspedycja, badająca szelf lodowy półwyspu antarktycznego. W tym regionie w ciągu 50 lat temperatura wzrosła o 2,5 stopnia. Z łańcucha górskiego stromym zboczem spływają lodowce. Gdy docierają do oceanu mogą unosić się na wodzie, jako pływające lodowce szelfowe. Jeden z takich lodowców miał 2,5 tyś. km kwadratowych powierzchni. Na początku lat dziewięćdziesiątych był idealnie plaski, a 4 lata później odkryto pęknięcia i głębokie szczeliny w lodzie. Na płaskiej części szelfu lodowego zauważono 15 metrowy klin, co zwiastowało zawalenie się całego lodowca szelfowego, który zniknął w ciągu dwóch miesięcy. Przesączająca się przez niego woda osłabiła jego strukturę. Nowe badania bezpośrednio wiążą rozpad lodowca z emisją dwutlenku węgla i globalnym ociepleniem.

Lodowce przyspieszaja

Kategorie: Bez kategorii
Tagi: , , , , , , ,

Lodowce przyspieszaja Ma on 3250 km kwadratowych powierzchni. Ten lodowiec też się rozpadł w 2002 r. Przez 5 tygodni satelity uwieczniały, jak ta masa lodu wpada do oceanu. Na szczęście nie spowodował on podniesienia się poziomu mórz, ale odkryto inna konsekwencję. Pływające lodowce szelfowe podpierały lądolód półwyspu Antarktycznego. Kiedy ich zabrakło zauważono, że tam, gdzie się topiły lód zaczął szybciej docierać do morza, a przyspieszenie było znaczne. Niektóre z nich poruszały się 8 razy szybciej niż przed rozpadem lodowców szelfowych. Kiedy te lądowe lodowce docierają do oceanu, w przeciwieństwie do szelfowych, topiąc się, podnoszą poziom morza. Ocenia się, że stopnienie wszystkich lodowców przylądka podniesie poziom wód o 24 cm. Przyspieszenie lodowca na zachodnim krańcu może mieć katastrofalne skutki. Całkowite stopnienie się lodu podniosłoby poziom mórz o 5 m. zachodnie pole lodowe sięga do oceanu i opiera się na dnie morskim. Obecnie oddzielone są dwoma lodowcami szelfowymi. Zrozumienie, dlaczego lodowce przyspieszają jest kluczem do przewidzenia terminu ich stopnienia, ale czy to się uda? Zbierane są dowody reakcji lodowców na zmiany klimatyczne. By zaznaczyć ich cofanie się, wykorzystywane są zdjęcia, robione przez dziesięciolecia. Jeszcze 30 lat temu wiele lodowców się powiększało, nikt wtedy nie przypuszczał, że będzie świadkiem ich dramatycznego cofania się. Niektóre lodowce są dziś pełne szczelin i zapadają się w środku, a przez lód przecieka woda. Są to naoczne oznaki cofania się. Podczas badań sprawdzany jest stan wszystkich lodowców. Największy z lodowców w tamtym rejonie, lodowiec Mior w ciągu 25 lat z powodu zmian klimatycznych z głównej atrakcji stal się jedynie byłym lodowcem. Także wybrzeże przedstawia się tragicznie. Z lodowca wypływają dwa duże strumienie, sugerujące szybkie topnienie. Lodowiec Mior dosłownie spływa do oceanu. Drobiazgowe gromadzenie dowodów doprowadziło do przerażającej konkluzji: wszystkie lodowce Alaski kurczą się i cofają i jest to najszybsze cofanie się, jakie udokumentowano na ziemi. Naukowcy nie są już zaniepokojeni tym stanem, ale wręcz przerażeni.

Biocenoza pola

Kategorie: Bez kategorii
Tagi: , , , , , , , , , ,

Biocenoza pola Na polu uprawnym żyje wiele drobnych organizmów. Są tam chwasty, pożyteczne i szkodliwe owady, norniki, myszy, ptaki. W glebie zaś żyją miliony drobnoustrojów, krety, dżdżownice i inne zwierzęta. Chrabąszcz majowy składa swoje jaja do gleby. Z jaj tych wylęgają się pędraki. Żywią się one korzeniami roślin i wyrządzają w uprawach szkody. W czwartym roku, pędraki, dotychczas żyjące w ziemi, wydostają się na powierzchnię i odżywiają liśćmi roślin. Pola są również domem dla gawronów. Łowią one pędraki i myszy polne, które wyjadają ziarna zbóż. Są, więc one pożyteczne dla rolnika. Sprzymierzeńcem jest również kret, także polującą na pędraki i larwy. Ważnym elementem zespołu organizmów polnych jest człowiek. Jego wpływ na biocenozę pola i biotop jest ogromny. Człowiek chroni glebę przed wyjałowieniem, nawożąc ją obornikiem i substancjami sztucznymi. Substancje te są w glebie przerabiane na związki mineralne. Dzięki temu gleba zostaje wzbogacona w sole mineralne, które wraz z wodą pobierane są przez rośliny i wykorzystywane do wytwarzania pokarmów. Bardzo dobrym przykładem na rozpatrzenie problemu, jakim jest wpływ organizmów na panujące warunki w środowisku jest las. Żyje tutaj obok siebie mnóstwo zwierząt i roślin. Współżycie owych istot jest możliwe dzięki odpowiedniemu ich rozmieszczeniu. Głównymi roślinami leśnymi są drzewa. Należą one do organizmów światłolubnych i światłolubnych tego powodu tworzą najwyższą partię roślinności leśnej. Drugą, niższą warstwę tworzą krzewy. Ogólnie nazwana jest ona podszytem. Zarówno warstwa drzew jak i podszyt bardzo silnie wpływają, na warunki panujące w najniższej partii lasu. Powodują one zacienienie dna, dlatego też mogą tu żyć tylko rośliny niewymagające wiele światła. Należą do nich: mchy, paprocie i inne rośliny zielone. Tworzą one trzecią warstwę zwaną runem. Najniższa partia lasu to gleba wraz ze ściółką. Żyją tutaj miliony drobnoustrojów. Powodują one gnicie i rozkładanie się szczątków roślin i zwierząt. Drobnoustroje dla prawidłowego rozwoju nie potrzebują promieni słonecznych. Ich rola w środowisku naturalnym jest ogromna. Tworzą glebę i użyźniają ją.

« poprzednie