Serwal

Kategorie: Bez kategorii
Tagi: , , , , , , , , ,

Serwal Porośnięte wysoka trawą tereny Afryki z bezpośrednim dostępem do wody zamieszkują m.in. średniej wielkości koty o nazwie serwal. Nie można ich natomiast spotkać ani na terenach pustynnych, ani w rejonach lasów tropikalnych. Podziwiając niesamowitą budowę jego ciała, szczególna uwagę należy zwrócić na duże uszy osadzone na małej głowie. Charakterystyczne uszy powodują, iż wychwytują one każdy, nawet najmniejszy dźwięk. Niezwykła jasnożółta sierść, pokryta czarnymi centa kami stanowi ozdobę tego ssaka. Charakterystyczne są również nogi serwala, które w porównaniu do wielkości ciała są stosunkowo najdłuższe wśród gatunków z rodziny drapieżnych kotów. Niespotykanie długie stopy czynią z niego wyjątkowego skoczka oraz poprawiają widoczność w zamieszkiwanych przez nich bardzo wysokich trawach. Masa ciała tego zwierzęcia to zaledwie ok. 10-18 kg. Pokarm serwala stanowią wszelkiego rodzaju gryzonie oraz drobne kręgowce takie jak zające, bażanty czy wiewiórki. Są to ssaki, które prowadzą osamotniony tryb życia, oraz rzadkością jest spotkanie dwóch osobników tego samego gatunku. Okres rozrodczy samicy serwala trwa od 67 do 77 dni oraz kończy się porodem od 1 do 5 młodych, które okres od 6 do 7 tygodni, ssąc mleko matki, spędzają wraz z nią w opuszczonej norze lub skalnej szczelinie. Największym spośród ssaków występujących na ziemie jest zamieszkujący tereny Afryki słoń afrykański. Należy on do zwierząt stadnych, zamieszkujących sawannę oraz stepy południowej Sahary oraz północną część Afryki. Wysokość typowego samca czasami sięga nawet 4 metrów, w przypadku samicy wynosi ona ok. 2 metry. Waga rodzaju męskiego to rząd serii od 4000 do 6000 kilogramów. Waga współtowarzyszki to przedział od 2100 do 3200 kilogramów. Głównym pożywieniem słonia afrykańskiego są rośliny, wśród których wyróżnić można np. trawę, liście, konary, jak również owoce i mniejsze gałęzie. Ich przeciętna długość życia to ok. 70 lat. Wieloletnie badania środowiska życia słoni, pokazały przewodnictwo w stadzie nad młodymi i innymi samicami sprawuje dorosła, najstarsza samica. Językiem komunikacji w sytuacji, gdy słonie stracą kontakt wzrokowy są niesamowite głęboki oraz chrapliwe odgłosy. Okres rozrodczy samicy jest wyjątkowo długi i trwa on ok. 22 miesiące. Kończy się on porodem jednego osobnika ważącego ok. 110 kilogramów i mierzącego nawet 85 centymetry. Jednym z największych niebezpieczeństw zagrażających życiu słonia jest człowiek zajmujący się kłusownictwem oraz ciągłym niszczeniem środowiska naturalnego. Trawiaste tereny znajdujące się na południe od Sahary zamieszkiwane są przez wiele zwierząt z rodziny koniowatych. Wyróżnić wśród nich możemy między innymi zebrę, ssak wyróżniający się przede wszystkim z daleka rozpoznawalną budową oraz kolorem swego ciała. Charakterystyczne są występujące na całej białej, czasami żółtawej sierści czarne pasy. Wyróżniamy głownie trzy gatunki zebry, do których podporządkowanych jest wiele podgatunków. Wśród tych występujących na obszarze Afryki wyróżnić można zebrę górską oraz zebrę Grevy’ego. Ta pierwsza jest najmniejszą spośród zebr, albowiem jej wysokość w kłębie wynosi zaledwie ok. 130 centymetry. Jej głównym pożywieniem jest trawa. Okres rozrodczy zebry górskiej wynosi 365 dni, a więc pełen rok. Drugim gatunkiem jest zebra Gravy’ego. Podobnie do zebry górskiej, żywi się trawą. Ciąża tego podgatunku trwa ok. 390 dni, która kończy się najczęściej w sierpniu lub wrześniu. W przeciwieństwie do innych gatunków zebr żyjących w stadach, zebra Gravy’ego nie tworzy stałych związków. Zaraz obok człowieka, taki tryb życia stanowi zagrożenie wyginięcia tego podgatunku.

Komentarze zostały wyłączone.

Skomentuj